A A+ A++

Archeolodzy odkryli pod piaskiem słynnego miejsca budowy piramid pozostałości „zaginionego labiryntu”, który wcześniej uważany był za mityczną budowlę. Znana również jako Labirynt, Piramida Hawary (zbudowana przez Amenemhata III) była najczęściej odwiedzanym miejscem w starożytnym świecie. Herodot twierdził, że w V wieku p.n.e. naliczył trzy tysiące pomieszczeń w kompleksie grobowym piramid.

Pod powierzchnią naszej planety dokonano wielu odkryć, które mogą zmienić nasze spojrzenie na samą historię. Jednym z nich jest zapomniany świat podziemnych komór i tuneli, które przez wieki pozostawały niezbadane. Te tajemnicze komnaty, o których wspominano w starożytnych tekstach i lokalnych legendach, były uważane za mit, dopóki nie zostały odkryte. Zaginiony Labirynt Egiptu jest bez wątpienia jednym z tych niesamowitych starożytnych miejsc, które są zagubionym klejnotem we współczesnej historii.

To, co widziałem, to praca nie do opisania. W końcu, jeśli złożysz budowle Greków i pokażesz ich dzieła, będą wydawać się mniej pracochłonne i kosztowe niż ten labirynt… Nawet piramidy wymykają się opisowi, a każda z nich była równa wielu i potężnym dziełom Greków. Jednak labirynt przewyższa nawet piramidy. “Herodot (“Historia”, księga II, 148),

Ten tajemniczy podziemny kompleks jaskiń i komnat opisali tacy autorzy jak Strabon, a nawet Herodot, który miał okazję odwiedzić i uwiecznić legendarny labirynt, zanim zniknął on z kart historii. Według zapisu Herodota I z IV wieku pne, labirynt „znajdował się nieco powyżej jeziora Moiris i prawie naprzeciw tego, co nazywa się miastem krokodyli” („Historie”, księga II, 148).

Labirynt (jak go niektórzy nazywali w odległej przeszłości) podobno jest niezwykłym podziemnym kompleksem, który może zawierać klucz do historii ludzkości. Mówią, że można tam znaleźć informacje o nieznanych cywilizacjach, wielkich imperiach i władcach, którzy żyli na planecie, zanim zaczęła się nasza historia.

„Wchodząc do świętego ogrodzenia, człowiek znalazł świątynię otoczoną kolumnami, po 40 z każdej strony, a budynek ten miał dach z jednego kamienia, rzeźbiony panelami i bogato zdobiony wspaniałymi malowidłami. Pomniki dotyczące ojczyzny każdego z królów były przechowywanych w nim, a także o świątyniach i składanych w nim ofiarach, a wszystko to umiejętnie namalowano obrazami o największej piękności.

Opierając się na opisach starożytnych tekstów, takich jak Herodot i innych ludzi, którzy odwiedzali magiczny labirynt w odległej przeszłości, siedemnastowieczny niemiecki jezuita Athanasius Kircher stworzył pierwszą obrazową reprodukcję tajemniczego labiryntu w formie, w jakiej opisał go Herodot.

Według tych autorów podziemna świątynia składa się z ponad 3000 pomieszczeń wypełnionych niesamowitymi hieroglifami i malowidłami. Tajemniczy podziemny kompleks znajduje się niecałe 100 kilometrów od Kairu w Hawarze. Grupa naukowców z Belgii i Egiptu przybyła tam w 2008 roku, aby zbadać tajemniczy podziemny kompleks za pomocą technologii georadarowej, którą wykorzystano do badania piasku w nadziei na odnalezienie i rozwikłanie tajemnicy tajemniczego podziemnego kompleksu. Belgijsko-egipskiej ekspedycji udało się potwierdzić obecność podziemnej świątyni w pobliżu piramidy Amenemhata III.

Ponieważ nie ma widocznych pozostałości, uważano, że jest to tylko legenda przekazywana z pokolenia na pokolenie, dopóki egiptolog Flinders Petrie nie odkrył jego „fundamentów” w XIX wieku, co doprowadziło ekspertów do teorii, że labirynt został zniszczony za panowania Ptolemeusza II i wykorzystał do budowy pobliskiego miasta Shedit na cześć jego żony Arsinoe. Bez wątpienia ekspedycja Petriego natknęła się na jedno z najbardziej niesamowitych odkryć w historii Egiptu i nawet nie musieli prowadzić wykopalisk, aby potwierdzić to znalezisko.

Ale w 2008 roku archeolodzy pracujący podczas ekspedycji na Mataha dokonali zaskakującego znaleziska pod piaskami, o czym odkrywca Ben Van Kerquik opowiedział na swoim kanale UnchartedX na YouTube. Wyniki ekspedycji zostały opublikowane w 2008 roku, krótko po odkryciu, w czasopiśmie naukowym NRIAG, a wyniki badań wymieniono podczas publicznego wykładu na Uniwersytecie w Gandawie, w którym uczestniczyły belgijskie media. Jednak informacja o znalezisku została szybko wyciszona, ponieważ Sekretarz Generalny Najwyższej Rady Starożytności zakazał wszelkich dalszych doniesień o znalezisku z powodu egipskich sankcji bezpieczeństwa narodowego.

Nieznane jeszcze 12 lat temu odkrycie zostało zatuszowane, a dziś niesamowity potencjał tego miejsca jest powoli i bezpowrotnie niszczony zarówno przez bezczynność władz, jak i podnoszący się poziom wód gruntowych w okolicy. W porównaniu z Gizą lub innymi słynnymi miejscami starożytnego Egiptu, naprawdę nie ma wiele do zobaczenia od razu. Niektóre fragmenty potężnych niegdyś granitowych kolumn wyrzeźbionych w kształcie palmy lub lotosu, a także inne małe fragmenty starożytnego muru pozostały w małym skansenie. Miejsce jest zdominowane przez pozostałości piramidy Amenemhata III.

Pozostałości labiryntu odkryto w piaszczystych obszarach na południe od piramidy. Pierwszym, który znalazł na to prawdziwy dowód, był Flinders Petrie, który pod koniec XIX wieku odkrył pozostałości ogromnego kamiennego fundamentu o szerokości ponad 300 metrów na głębokości około czterech metrów pod piaskiem. Doszedł do wniosku, że są to pozostałości fundamentu pod labirynt, a sama konstrukcja została już dawno wycięta i zniszczona.

W 2008 roku archeolodzy znaleźli dowody na istnienie ogromnej struktury ukrytej pod piaskiem, ale obszar ten nigdy nie został zbadany. Jednak nowe dowody zebrane w czasach współczesnych podają w wątpliwość jego wniosek i teraz wydaje się prawdopodobne, że to, co znalazł Petrie, nie było fundamentem, ale częścią sufitu lub dachu.

Te same obszary zostały zeskanowane w 2008 roku za pomocą radaru penetrującego ziemię przez ekspedycję Mataha, wspólne dzieło władz Egiptu, Uniwersytetu w Gandawie w Belgii i przy finansowym wsparciu współczesnego artysty Louisa de Cordiera. Wyniki tej ekspedycji wyraźnie wskazują na obecność kratownic i uporządkowanych struktur głęboko pod piaskiem na poziomach znacznie głębszych niż Petrie kiedykolwiek wykopał. Chociaż ta ekspedycja została przeprowadzona przy pełnej współpracy i przyzwoleniu Najwyższej Rady Starożytności, oficjalne wyniki i wnioski z tych legalnych badań naukowych nigdy nie zostały opublikowane.

Louis de Cordier, główny badacz ekspedycji, cierpliwie czekał przez dwa lata, aż Rada Najwyższa rozpozna znaleziska i upubliczni je, ale niestety tak się nie stało. W 2010 roku de Cordier uruchomił stronę internetową, aby udostępnić odkrycie światu. Chociaż naukowcy potwierdzili istnienie podziemnego kompleksu, potrzebne są przyszłe wykopaliska, aby zbadać to niesamowite znalezisko. Uważa się, że skarby podziemnego Labiryntu mogą zawierać odpowiedzi na niezliczone zagadki historyczne i cywilizację starożytnego Egiptu.

Oryginalne źródło: ZOBACZ
0
Udostępnij na fb
Udostępnij na twitter
Udostępnij na WhatsApp

Oryginalne źródło ZOBACZ

Subskrybuj
Powiadom o

Dodaj kanał RSS

Musisz być zalogowanym aby zaproponować nowy kanal RSS

Dodaj kanał RSS
0 komentarzy
Informacje zwrotne w treści
Wyświetl wszystkie komentarze
Poprzedni artykułDlaczego zimą częściej chorujemy? Zagadka w końcu rozwiązana!
Następny artykułKurier Myślenicki- odcinek 246