Poraz kolejny zrobiło się głośno o chińskim pocisku PL-17. Jak podaje serwis Defence UA, do obiegu medialnego trafiło zdjęcie obiektu, co sugeruje, ze szczegóły konstrukcji nie są traktowane już jako ściśle tajne. W USA wzrosło zainteresowanie parametrami i rolą tego uzbrojenia, na co zwróciły uwagę specjalistyczne media.

Pierwsze wyraźne ujęcie PL-17 pojawiło się w 2016 r. Widać na nim myśliwiec Shenyang J-16 z dwiema nieznanymi wówczas rakietami. Oficjalna publikacja wizerunku nastąpiła dopiero w 2023 r., znów na J-16. Ten typ produkowany jest masowo, a liczbę szacuję się na około 300 sztuk.

Na ujęciu z 2023 r. pokazano także bogaty zestaw uzbrojenia J-16: cztery PL-10 i cztery PL-15, a także po jednej PL-12 i PL-17. To sugeruje, że PL-17 funkcjonuje od ok. dekady i mógł trafić na inne platformy. Rakieta mierzy ok. 6 m i jest znacząco dłuższa od AIM-120 AMRAAM czy chińskiej PL-15.

Kluczowy atut to zasięg szacowany na 300–500 km, który możliwy jest dzięki dużemu silnikowi rakietowemu o podwójnym impulsie. PL-17 ma aktywną głowicę radiolokacyjną, ale do korekt punktu przechwycenia na dalekim dystansie potrzebuje ciągłych uaktualnień trasy. Głównie od samolotów wczesnego ostrzegania AEW&C.

Na granicznych dystansach pocisk może mieć ograniczoną skuteczność wobec bardzo zwrotnych myśliwców. Według analiz kluczowym celem są natomiast samoloty wysokiej wartości: AEW&C, tankowce i inne platformy wsparcia. Uderzenie w tankowce mogłoby ograniczyć zdolność USA do koncentracji sił w powietrzu i długotrwałych patroli.

Taki scenariusz wiązałby amerykańską projekcję siły z mniejszą liczbą wysuniętych baz, podatnych na chińskie systemy rakietowe. Wksazuje się też na prawdopodobną integrację PL-17 z przyszłymi chińskimi myśliwcami 6. generacji oraz porównano amerykański odpowiednik AIM-174B o zasięgu ponad 500 km.