Liczba wyświetleń: 75
Amerykanie o sobie
Zanim Kristi Noem ogłosiła Alexa Prettiego terrorystą krajowym, Pete Hegseth krążył w internecie, krytykując swój stan – Minnesotę. Hegseth, który dorastał na północ od Minneapolis, włączył się do mediów społecznościowych po tym, jak zamaskowani agenci imigracyjni zastrzelili pielęgniarkę z oddziału intensywnej terapii, pisząc z wyrachowaniem: „ICE > MN”.
„W stu procentach was wspieramy. RATUJECIE kraj” – powiedział szef Pentagonu agentom imigracyjnym w poście oznaczonym literą X. „Hańba przywódcom Minnesoty – i szaleńcom na ulicach”.
Hegseth nie zdefiniował „my”. On i inni członkowie gabinetu? 1,3 miliona żołnierzy, którymi dowodzi? Żołnierze postawieni w stan gotowości do potencjalnego wysłania do Minneapolis? Nie powiedział. Ale jeśli ktokolwiek miał wątpliwości, jak Hegseth wykorzystałby potęgę militarną, gdyby wojska zostały wysłane w celu stłumienia zamieszek lub protestów w amerykańskich miastach – oto odpowiedź.
Hegseth, który służył w Iraku i Afganistanie jako żołnierz Gwardii Narodowej, zanim został gospodarzem weekendowego programu Fox News, wielokrotnie obwiniał „przebudzonych” i „słabych” dowódców wojskowych za narzucanie zbyt restrykcyjnych zasad użycia siły, które – jego zdaniem – kosztowały życie Amerykanów i przedłużały „wieczne” wojny. Od czasu objęcia urzędu jest zagorzałym zwolennikiem Donalda Trumpa, który rozszerzył użycie wojsk w miastach USA i prowadził agresywne działania imigracyjne.
Kiedy federalni agenci imigracyjni wkroczyli do Minneapolis, Hegseth wydał rozkazy postawienia w stan gotowości żołnierzy w Karolinie Północnej i na Alasce. Donald Trump zagroził również powołaniem się na ustawę, która umożliwiłaby wojsku prowadzenie działań z zakresu egzekwowania prawa.
Kopia w Polsce
WOT, Straż Graniczna, wojska lądowe, powietrzne i morskie tworzą Siły Zbrojne RP. Podobnie jest w USA. Od wielu lat Amerykanie zaczęli dostrzegać, że im więcej mają służb powołanych do gwarantowania bezpieczeństwa, ochrony mienia, zdrowia i życia obywateli, tym większa skala przemocy w drożejącym państwie.
Najnowszy wykwit administracji Donalda Trumpa przebił balon oburzenia stylem działania. Najbardziej rygorystyczny policjant nie pozwoliłby sobie na potraktowanie człowieka w sposób, w jaki robią to ludzie nowej formacji ICE. Mieli zadbać o redukcję nielegalnych migrantów – co niewątpliwie jest problemem – lecz praktyki zaczęły wykraczać poza najśmielsze przewidywania.
Agenci ICE nie są żadną strażą graniczną, jak twierdzi poseł Krzysztof Bosak. Krótki film kontrastuje wyposażenie i zachowanie przedstawicieli obu formacji.
Porównując Gwardię Narodową w USA do polskich Wojsk Obrony Terytorialnej, widać wspólne cechy: wyglądają i zachowują się jak przeciętni mieszkańcy, ale są umundurowani oraz mają prawo i umiejętności do korzystania z broni w sytuacjach zagrożenia. To nasi synowie, kuzyni, sąsiedzi. Z dumą noszą na mundurach imienniki, nie chowają twarzy za maskami, bo utożsamiają się z powierzonymi im zadaniami. Są po to, by nieść pomoc w potrzebie.
Dla Gwardii Narodowej Ameryki nagłośnione praktyki agentów ICE z Minneapolis czy Florydy stały się widokiem obcym. Zaczęły one kojarzyć się z pełnymi przemocy scenami z filmów o II wojnie światowej – zwłaszcza z niemieckimi akcjami wobec ludności cywilnej państw okupowanych.
Jeśli dotychczas rząd dysponował policją jako narzędziem rozładowania napięcia między zwaśnionymi ugrupowaniami prawo–lewo, teraz zróżnicował kompetencje dotychczasowej i nowej służby. Szkoleni pośpiesznie od sierpnia 2025 roku nadgorliwie wykazują się zapałem. Skutek: konfrontacja żołnierzy Gwardii Narodowej z agentami ICE – na przykładzie Minneapolis.
W tym stanie mieszka najliczniejsza grupa Somalijczyków. To tu, odkąd w wyniku interwencji policyjnej zmarł George Floyd, rozwinęło się szerokie zaangażowanie obserwatorów społecznych.
Kiedy 24 stycznia 2026 r. doszło do zastrzelenia weterana Alexa Prettiego, który filmował działania agentów, wiele niezależnych źródeł mogło weryfikować oficjalne materiały ze zdarzenia. Według nich „mężczyzna padł ofiarą, trzymając w ręku telefon komórkowy”. Według sprawców „okiełznano terrorystę, który dysponował bronią”.
W grudniu 2025 r. władze wysłały na ulice Minneapolis ponad 5000 agentów, którzy do niedawna stanowili oddziały do walki z kartelami narkotykowymi. Władze lokalne wystawiły swoich członków Gwardii Narodowej. Jeszcze podczas kampanii wyborczej Donald Trump podejmował temat GN, która miała być głównym atutem w walce o szczelność granicy z Meksykiem, przypominając, że oddziały gwardii podlegają władzy stanowej, a tylko w nadzwyczajnych przypadkach mogą być federalizowane. To już nie jest ustawka fanów przeciwnych drużyn dowolnej dyscypliny.
Kiedy na własnej ziemi agenci zabijają obywatela dociekającego faktów lub je utrwalającego, ujawniają się dwie przeciwstawnie działające machiny władzy. 24 stycznia 2026 r. dwie grupy agentów zajęły pozycje w mieście. Gwałtowne zajścia, które doprowadziły do śmierci człowieka, przedstawiono w diametralnie odmienny sposób.
Władza federalna postraszyła wprowadzeniem prawa insurekcyjnego z 1807 r. – jeśli model Minneapolis okaże się „skuteczny”, szereg innych miast zostanie objętych podobnymi metodami kontroli ludności.
Przyspieszone oczekiwania „uporządkowania” spraw krajowych sprawiły, że agenci ICE odbywają skrócone szkolenie – 42–47 dni zamiast pięciu miesięcy.
Rekrutacja
W drugiej administracji Donalda Trumpa polityka imigracyjna opiera się na dużych, zaokrąglonych liczbach. Schemat jest prosty: najpierw Biały Dom wyznacza ambitny cel – milion deportacji rocznie, 3000 aresztowań dziennie – następnie naciska na federalną siłę roboczą, aby go osiągnąć.
W zeszłym roku urzędnicy Trumpa zobowiązali się podwoić zatrudnienie w ICE, przyjmując 10 000 nowych funkcjonariuszy deportacyjnych do stycznia 2026 roku. Stephen Miller traktował rekrutację jako priorytet – na równi z deportacjami – żądając codziennych raportów o tempie naboru.
Urząd Imigracji i Kontroli Celnej (Immigration and Customs Enforcement) zorganizował w wielu miastach targi pracy i oferował kandydatom premie w wysokości 50 000 dolarów, umorzenie kredytów studenckich oraz inne korzyści.
Tuż po Nowym Roku Departament Bezpieczeństwa Krajowego ogłosił „zwycięstwo”, świętując falę rekrutacji do ICE, która „przerosła oczekiwania” i osiągnęła „120-procentowy wzrost zatrudnienia”. DHS poinformował o otrzymaniu ponad 220 000 zgłoszeń (wielu kandydatów aplikowało na trzy lub cztery różne stanowiska) i zatrudnieniu 12 000 nowych funkcjonariuszy, agentów i prawników w ciągu około czterech miesięcy. Żadna federalna agencja ścigania nie rozwinęła się w tak szybkim tempie.
A w samym Departamencie Bezpieczeństwa Wewnętrznego trwa zacięta walka o władzę.
Opracowanie: Jola
Na podstawie: TheAtlantic.com
Źródło: WolneMedia.net
Poznaj plan rządu!
OD ADMINISTRATORA PORTALU
Zgłoś naruszenie/Błąd
Pozytywnie
Neutralnie 
Negatywnie
Lubię to!
Super
Ekscytujący 
Ciekawy
Smieszny
Smutny
Wściekły
Przerażony
Szokujący
Wzruszający
Rozczarowany
Zaskoczony
Prawda
Manipulacja
Fake news
Oryginalne źródło ZOBACZ
Dodaj kanał RSS
Musisz być zalogowanym aby zaproponować nowy kanal RSS