Ta sama osoba bywa jednocześnie czuła i okrutna, skruszona i agresywna. Dla psychiki to zabójcze

Niepewność jest jednym z najbardziej wyczerpujących stanów psychicznych. Nie obezwładnia jak strach, nie paraliżuje jak panika, raczej powoli drenuje siły, podkopuje zaufanie do siebie i świata. W doświadczeniu osób współuzależnionych niepewność nie jest epizodem. Jest stanem chronicznym — naturalną konsekwencją życia w relacji, w której rzeczywistość przestaje być przewidywalna, spójna i bezpieczna.

Współuzależnienie nie zaczyna się od potrzeby kontroli ani od “ratowania innych”. Zaczyna się od próby przystosowania się do sytuacji przekraczającej możliwości psychiczne i emocjonalne jednostki. Do relacji, w której jedna osoba funkcjonuje w sposób problemowy, a druga, najczęściej partner, dziecko lub rodzic, zostaje postawiona wobec konieczności radzenia sobie z przedłużającym się stresem.