Czterdzieści dni po Bożym Narodzeniu Kościół prowadzi nas do świątyni jerozolimskiej, gdzie Maryja i Józef przynoszą Dziecię Jezus, aby wypełnić Prawo. To wydarzenie, znane jako Ofiarowanie Pańskie, w polskiej tradycji nosi nazwę święta Matki Bożej Gromnicznej. – To święto o głębokim wymiarze chrystologicznym i mariologicznym, w którym spotykają się posłuszeństwo Prawu, proroctwo i zapowiedź drogi krzyża – mówi ks. dr hab. Lech Wołowski.
Data 2 lutego nie jest przypadkowa. – Kościół wspomina w tym dniu ofiarowanie Jezusa w świątyni 40 dni po Jego narodzeniu, zgodnie z przepisami Prawa Mojżeszowego – wyjaśnia teolog-dogmatyk. – Prawo to bardzo ściśle regulowało zarówno ofiarowanie pierworodnego dziecka, jak i czas oczyszczenia matki po porodzie – dodaje pracownik Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.
Przywołuje tekst Księgi Kapłańskiej: „Dalej powiedział Pan do Mojżesza: «Powiedz do Izraelitów: Jeżeli kobieta zaszła w ciążę i urodziła chłopca, pozostanie przez siedem dni nieczysta (…). Potem ona pozostanie przez trzydzieści trzy dni dla oczyszczenia krwi: nie będzie dotykać niczego świętego i nie będzie wchodzić do świątyni, dopóki nie skończą się dni jej oczyszczenia»” (Kpł 12, 1–4).
– To właśnie dlatego czterdziesty dzień po narodzeniu Chrystusa był pierwszym momentem, w którym Maryja mogła wejść do świątyni i wypełnić Prawo, przynosząc tam swojego Syna – wyjaśnia ks. dr hab. Lech Wołowski.
Spotkanie, które odsłania misję
W świątyni Maryja i Józef spotykają starca Symeona. – To on rozpoznaje w Dziecięciu zapowiadanego Mesjasza i nazywa Go „światłem na oświecenie pogan”, zapowiadając jednocześnie, że Jego droga będzie naznaczona cierpieniem. Maryja słyszy wtedy słowa o mieczu, który przeniknie Jej duszę, co zapowiada Jej udział w zbawczej drodze Syna – podkreśla teolog.
Choć liturgiczna nazwa święta to „Ofiarowanie Pańskie”, z upływem wieków coraz wyraźniej akcentowany był także jego wymiar maryjny. – Ten kluczowy i pełen symboliki aspekt zaczął nabierać coraz większej wagi w pobożności wiernych – mówi ks. Wołowski. – Maryja nie tylko przyniosła do świątyni Dziecię Jezus, ale jest także Tą, która sprawuje opiekę najpierw nad swoim Synem, a potem nad każdym z nas – dodaje.
Ten wymiar opieki – jak podkreśla teolog – ma swoje źródło w słowach Chrystusa z krzyża. – W najbardziej dramatycznym momencie swojej męki Jezus mówi do ucznia: „Oto Matka twoja”. W ten sposób objawia wolę, aby Maryja była Matką wszystkich wierzących – mówi ks. dr hab. Lech Wołowski.
Gromnica – znak ochrony
Nieodłącznym elementem jest zwyczaj błogosławieństwa świec. – Symbolika gromnicy wyrasta z doświadczenia ognia, który może być zarówno błogosławieństwem, jak i zagrożeniem – wyjaśnia ks. Wołowski. – Świeca oznacza „dobry ogień”, który oświeca i ogrzewa, natomiast „grom”, czyli piorun, symbolizował dawniej niszczący żywioł – podkreśla.
Dawniej wierzono, że pobłogosławiona gromnica ma moc chronić dom i jego mieszkańców. – W czasach, gdy domy były drewniane, a dachy kryte strzechą, jeden grom mógł w jednej chwili obrócić wszystko w popiół. Dlatego stawiano w oknach błogosławioną świecę jako znak zawierzenia domu Maryi i prośby o Jej opiekę – tłumaczy ks. dr hab. Lech Wołowski.
Znak ofiarowania
Centralnym motywem tego dnia pozostaje jednak ofiarowanie. – Maryja oddaje Bogu to, co ma najcenniejszego – swojego Syna. Otrzymała Go nie po to, by zatrzymać Go tylko dla siebie, lecz po to, by stał się darem dla świata – wskazuje teolog. – Tak samo każdy z nas nie otrzymał od Boga życia i talentów po to, by je tylko zachować, ale by, ofiarując je Bogu, umieć dzielić się nimi z innymi – podkreśla wykładowca Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.
Święto Ofiarowania Pańskiego od wieków przeżywane jest w Kościele w sposób szczególnie uroczysty. – Mszał przewiduje trzy formy jego sprawowania, z których najpełniejsza obejmuje procesję ze świecami i uroczyste błogosławieństwo – mówi ks. dr hab. Lech Wołowski. – Wierni wyruszają na spotkanie z Chrystusem, niosąc zapalone świece, co nawiązuje do słów Symeona o „świetle na oświecenie pogan” – wskazuje.
Znaczenie dla młodych
Podkreśla, że przesłanie tego dnia pozostaje nadal aktualne. – Ofiarowanie Chrystusa w świątyni jest wezwaniem, by młody człowiek uczył się postawy daru z siebie w świecie naznaczonym egoizmem i konsumpcjonizmem – wyjaśnia teolog. – „Grom” może dziś oznaczać nie tylko burzę, ale także nagłe życiowe doświadczenia: porażkę, utratę, kryzys. Zawierzenie się Maryi i znak gromnicy mogą stać się przypomnieniem, że nie jesteśmy w tych chwilach sami – zauważa.
W polskiej tradycji święto Ofiarowania Pańskiego traktowane jest jako symboliczne zakończenie okresu Bożego Narodzenia, choć w liturgii Kościoła powszechnego okres ten kończy się już w Niedzielę Chrztu Pańskiego. – Ewangelista Łukasz właśnie tym wydarzeniem kończy opis dzieciństwa Jezusa. Dalej rozpoczyna się już inny etap Jego życia – mówi ks. dr hab. Lech Wołowski. – Ofiarowanie zamyka cykl objawienia się Słowa Wcielonego światu i otwiera perspektywę Jego publicznej misji – dodaje.
Święto Matki Bożej Gromnicznej pozostaje więc dniem, w którym Kościół kontempluje tajemnicę daru: Chrystusa oddanego Ojcu i Maryi, która uczy, jak oddawać Bogu to, co w życiu najcenniejsze.
Zgłoś naruszenie/Błąd
Pozytywnie
Neutralnie 
Negatywnie
Lubię to!
Super
Ekscytujący 
Ciekawy
Smieszny
Smutny
Wściekły
Przerażony
Szokujący
Wzruszający
Rozczarowany
Zaskoczony
Prawda
Manipulacja
Fake news
Oryginalne źródło ZOBACZ
Dodaj kanał RSS
Musisz być zalogowanym aby zaproponować nowy kanal RSS