STALKER 2: Heart of Chornobyl (PS5) – recenzja. Kolejny powrót do Zony

Historia tej produkcji to gotowy scenariusz na osobny dreszczowiec. Studio GSC Game World zapowiedziało tytuł jeszcze w 2010 roku, by później wielokrotnie zawieszać i wznawiać prace, a ostatecznie wydać go na komputery osobiste i konsole Xbox w 2024 roku. Gracze z obozu “niebieskich” czekali najdłużej. Czy było warto? Kontakt z grą nie pozostawia wątpliwości – otrzymaliśmy dzieło, które nie tylko dorównuje pierwowzorowi, ale w pewnych aspektach zapewnia doznania wręcz intensywniejsze.

Nie będę tutaj analizował fabuły ani podstawowych mechanik znanych z wersji pecetowej. Skupię się na tym, co kluczowe dla użytkownika PlayStation 5: optymalizacji, kulturze pracy sprzętu i odpowiedzi na pytanie, czy kontroler Sony rzeczywiście zmienia sposób, w jaki chłoniemy ten brudny, postapokaliptyczny świat.

DualSense – haptyka zmienia zasady gry

Często traktujemy unikalne funkcje kontrolera DualSense jako marketingową ciekawostkę, o której zapominamy po godzinie zabawy. W przypadku STALKER-a 2 sytuacja wygląda zgoła inaczej. Haptyczne sprzężenie zwrotne i adaptacyjne spusty (triggery) pełnią tu istotną funkcję narracyjną. Twórcy wykorzystali potencjał pada, by zbudować niemal fizyczną więź między graczem a jego wirtualnym arsenałem.

Każda broń stawia inny opór pod palcem. Pistolet wymaga minimalnej siły, karabin – zdecydowanego nacisku, natomiast wystrzał z karabinu snajperskiego to potężne szarpnięcie, odczuwalne w całych dłoniach. Te z pozoru drobne niuanse budują napięcie; pociągnięcie za spust (R2) staje się świadomą, fizyczną decyzją, a nie tylko kliknięciem myszy.

Pozytywnie zaskakuje również wykorzystanie wbudowanego w kontroler głośnika. Komunikaty radiowe, trzaski licznika Geigera i szepty towarzyszy dobiegają bezpośrednio z naszych rąk. Daje to wrażenie, jakbyśmy faktycznie trzymali w dłoniach stare, trzeszczące urządzenie komunikacyjne.

Dwa tryby graficzne – trudny wybór

Optymalizacja gier na silniku Unreal Engine 5 bywa loterią, lecz GSC Game World stanęło na wysokości zadania. Wersja na PS5 ma dwa tryby graficzne, choć dla większości graczy wybór będzie oczywisty.

Tryb wydajności celuje w 60 klatek na sekundę i skutecznie utrzymuje ten pułap. Niezależnie od tego, czy przedzieramy się przez gęsty las, czy walczymy z grupą bandytów w ruinach, płynność pozostaje nienaganna. Spadki animacji zdarzają się sporadycznie i w ferworze walki są niemal niezauważalne.

Tryb jakości zwiększa rozdzielczość tekstur, poprawia cienie i wzbogaca efekty cząsteczkowe. Ceną za te wizualne fajerwerki jest jednak blokada na 30 klatkach na sekundę. Różnica w ostrości obrazu bywa widoczna, ale powrót do niższej płynności po zobaczeniu gry w 60 klatkach jest bolesnym doświadczeniem.

Dla entuzjastów dynamicznych strzelanin tryb wydajności będzie jedyną słuszną opcją. Graficzni puryści mają alternatywę, ale w grze wymagającej refleksu wyższa responsywność wygrywa z ładniejszym cieniem na ścianie.

Dysk SSD i koniec z czekaniem

STALKER 2 to gra trudna, naprawdę rzadko wybaczająca błędy. Zgony są tu częste, a więc i loadingi pojawiają się często. Na szczęście szybki dysk SSD w PlayStation 5 eliminuje ten problem – powrót do świata żywych zajmuje zaledwie kilka sekund.

Błyskawiczne wczytywanie zmienia podejście do rozgrywki. Jesteśmy bardziej skłonni do eksperymentowania i podejmowania ryzyka, gdyż porażka nie skaże nas na minuty bezczynnego patrzenia w ekran ładowania. Płynność przechodzenia między życiem a śmiercią znacząco poprawia rytm zabawy.

Precyzja myszy czy klimat pada?

To odwieczny dylemat przy przenoszeniu strzelanek na konsole. Mysz i klawiatura zapewniają niepodważalną precyzję, podczas gdy celowanie gałką analogową bywa wolniejsze i mniej dokładne (co widać szczególnie w chaotycznych starciach). Jednak to, co tracimy na precyzji, odzyskujemy z nawiązką w klimacie dzięki wspomnianym funkcjom DualSense.

STALKER 2: Heart of Chornobyl (PS5) – werdykt

Studio GSC Game World przygotowało solidny port, który zadowoli zarówno weteranów serii, jak i nowicjuszy. Stabilne 60 klatek na sekundę w trybie wydajności oraz genialne wykorzystanie możliwości pada DualSense sprawiają, że zwiedzanie Zony z perspektywy kanapy jest niezwykle satysfakcjonujące. Drobne kompromisy graficzne nie psują odbioru całości.

Dla kogo jest STALKER 2: Heart of Chornobyl (PS5)?

Dla miłośników gęstego, postapokaliptycznego klimatu i trudnych, wymagających strzelanek, którzy cenią immersję budowaną przez fizyczne bodźce. To pozycja obowiązkowa dla osób lubiących eksplorację niebezpiecznych światów bez prowadzenia za rękę.

Dla kogo nie jest STALKER 2: Heart of Chornobyl (PS5)?

Gracze szukający lekkiej, niezobowiązującej rozrywki na kwadrans mogą odbić się od poziomu trudności. Tytuł nie przypadnie też do gustu osobom, które nie tolerują 30 klatek w trybie jakości, a jednocześnie wymagają najwyższych możliwych detali wizualnych.

PS. Poniższa ocena dotyczy jakości konwersji STALKER 2: Heart of Chornobyl na PlayStation 5. Jednak samą grę oceniliśmy podobnie, na 80/100. Pełną recenzję znajdziesz tutaj.