„Magda, pocałuj pana!” Jak Wojciech Pijanowski i „Koło Fortuny” zatrzymywali Polskę w latach 90.

Godzina 17:30, rok 1993. Ulice pustoszeją. W blokach na warszawskim Ursynowie, gdańskim Przymorzu, w kamienicach w Krakowie i wioskach Podlasia – wszędzie dzieje się to samo. Polacy siadają przed telewizorami i czekają na dźwięk, który znają na pamięć: charakterystyczną melodię Wojciecha Konikiewicza i głos lektora Tadeusza zapowiadającego kolejny odcinek „Koła Fortuny”. Na ekranie pojawia się mężczyzna z wąsem i błyskiem w oku. Wojciech Pijanowski kręci kołem. Zaczyna się zabawa, w której bierze udział pół kraju.