Obiekt odnaleźli nurkowie na głębokości ok. 18 metrów podczas kampanii badań UXO, prowadzonej od marca na terenie inwestycji. Działania te służą wykrywaniu i neutralizacji potencjalnie niebezpiecznych przedmiotów w rejonie budowy. W miejscu znaleziska prace nadal toczą się pod nadzorem archeologicznym.

Beczka ma ok. 70 cm wysokości, 40 cm średnicy i waży ponad 216 kg. W jej wnętrzu najpewniej znajdują się bryłki żelaza typu osmund. Na denku zachowały się także znaki kupieckie, czyli merki, używane do końca XVII wieku przy oznaczaniu towarów transportowanych drogą morską.

Eksperci wiążą odkrycie z handlem morskim na Bałtyku. Ich zdaniem znalezisko może stanowić część ładunku jednego z późnośredniowiecznych albo wczesnonowożytnych statków handlowych. Nie wykluczają też, że jednostka mogła płynąć ze Szwecji.

Zastępca dyrektora ds. merytorycznych NMM dr Marcin Westphal ocenił, że beczka mogła trafić na dno po katastrofie morskiej albo w wyniku sztormu. Dodał, że w samym miejscu odkrycia nie natrafiono dotąd na inne elementy wraku, ale kolejne znaleziska nadal są możliwe.

Przed konserwatorami stoi kilka etapów pracy, bo drewno i metal wymagają innych metod zabezpieczenia. Irena Rodzik z Działu Konserwacji Muzealiów NMM wyjaśniła, że na początku specjaliści oddzielą drewnianą część beczki od metalowego ładunku.

Drewno przejdzie liofilizację, czyli suszenie w próżni. Z kolei metal ma zostać poddany szczegółowym badaniom składu pierwiastkowego. Rodzik zaznaczyła też, że w ładunku są szkodliwe chlorki, które trzeba będzie usunąć.

Dr Westphal podkreślił, że obiekt ma duży potencjał badawczy również ze względu na zachowane znaki kupieckie. To właśnie one mogą pomóc ustalić więcej o pochodzeniu towaru oraz o osobach uczestniczących w jego sprzedaży i zakupie.

Pierwsza polska elektrownia jądrowa powstaje w gminie Choczewo na Pomorzu. To właśnie podczas prac związanych z morską częścią tej inwestycji natrafiono na beczkę, która teraz stanie się przedmiotem badań w Gdańsku.